Mutluluk dediğin şey bir garip rüya , düşün içindeki gerçek , gerçeğin içindeki düş .

Güneşli bir avluya açılan kapı , kapının önündeki mor çiçekler .

Yağmur sonrası gökkuşağı , gökkuşağındaki renkler.

İnsanın umudu , umuttaki  yağmur damlası.

Merdivenlerden yukarı çıkarken el tutmak belkide , merdiven başında hızlı hızlı nefes alırken kalbine  dokunan bir el .

O eldeki ufak yaraya bırakılan bir buse.

Üşüme diye yürünen yolu değişmek belkide.

Mor çiçeklere bakıp sırıtmak.

Aralarındaki beyaz çiçekler biraz solduğunu görünce üzülmek.

Çiçeğin sapını kısa kestirmek biraz.

Küçük çiçek almak.

Soğukta beklemek mesela , karı bekleyen çocuk gibi.

İlk plastik maketim olduğu için sadece birleştirme ve yapıştırma yaptım .
Boyamayı daha sonraki zamanlarda yapmayı düşünüyorum.Boyamayı bitirinc yeniden fotoğraflarını koymayı düşünüyorum siteme
Resimlerin büyük hallerini görmek için üzerlerine tıklayınız.

Sevgi , hayatta en anlamlı , en uçsuz en bucaksız kelimelerden biri.

Hayatın en büyük amacı mutlu olmaksa , sevgi de o mutluluğu sağlayacak tek anahtar . Kalpleri açan , karanlıktan aydınlığa , zorluktan feraha çıkaran o sevgi ,  uğruna türküler söylenen , şiirler yazılan o gönül ateşi.

Yüreğim ateşböceği gibi dönerken etrafında , umutlarımı düşlerine emanet ettim.

Allahtan başka hiçbişeyden şeyden korkmayan ben , yüzüne vuran rüzgardan korkar oldum seni hasta edecek diye .O rüzgardan seni sakınmak , sakındıkça o yüreğindeki huzuru duymak en büyük mutluluğum .

Anladım artık sayende yaşamak neymiş , sevmek neymiş .

Anladım ki senle dünya bir cennet , sensizlik cehennemmmiş.

Mesele bir şeylere sahip olabilmek değil , beraber sahip olmaya çalışmak , çabalamakmış .

Anladım ki evlenmek sadece aynı evin içinde olmak değilmiş , gece sarılıp uyumanın , sabah yanında uyanmanın hayalini kurmakmış .

Anladım ki ben demek sen demekmiş , en güzel güzel şey el ele tutuşup biz olmakmış …

Batması iflas etmesi kesin olan ülke , titanic.

Neden diyenler için en büyük cevap borç miktarı .

70 milyonluk Türkiye 2001 krizinde onlarca banka batarken krizden çıkmak için 40-50 milyar dolar borç aldı.

11 milyonluk Yunanistan bu krizde bataktan çıkmak için 350 milyar dolar borç aldı ve almaya devam ediyor, yaklaşık 150 milyar dolara yakın daha borç alması gerekiyor.

Türkiye krizden sonra ağır vergiler koydu ve son on yıldır yüksek büyüme rakamlarıyla gelişti ,zenginleşti , milli geliri 3.5 katına çıktı ve krizden çıktı , dayanıklı bir hale geldi .

Yunanistanın ne sanayisi var ne de çalışkan genç bir halkı , tembel ve o kadar az bir nüfusla bu borçları çevirmesi imkansız gibi.Yunanistanın diğer bir handikapıda büyüyemiyor olması , üretimi olmayan bir ülke olduğu için Türkiye gibi büyüyerek bu krizden çıkamıyor.

İşin kötü tarafı iflası bütün avrupanın ve dünyanın çok büyük zararlar görmesine yol açacak .Almanya ve fransanın , yunanistanı bu kadar canhıraş kurtarmaya çalışmasının sebebi yunanistanı çok seviyor olmaları veya avrupa birliğine aşık olmalarından değil , yunanistanın en büyük alacaklısı almanya ve fransa.

Yunanistana en fazla borç veren bankalar alman ve fransız bankaları , yunanistan moratoryum ilan ederse , yani borcunu ödeyemeceyeceğii ilan ederse en büyük zararı fransa ve almanya görecek.Bu yüzden almanya ve fransa evdekı yangını kovadakı suyla söndürmeye çalışıyor ama nafile.

Artık mesele yunanistanın iflas edip edemeyeceği değil , en zararsız şekilde nasıl iflas edeceği.

Aslında acıklı bi durumda olsa bu durumda benım en çok tebessüm etmemin sebebi , yunanistandaki politikacılar.
Nasıl 10 önceye kadar ak parti gelene kadar bu ülkeyi yönetenler üç tarafımız deniz dört tarafımız düşman deyip halkı uyuttuysa , yunanistan hala yapıyor bunu.

Nüfus olarak türkiyenin yedide biri olan yunanistan , pkk gibi bi terör belası olmamasına rağmen türkiyenin yarısı kadar askeri harcama yapıyor.

Türkiyede pkk gibi terör sorunu olmasa yunanistan gibi bi durumda olsa demekki yunanistanla aynı miktarda harcama yapıyor olacağız belkide.

Ne demiş atalarımız komşu komşunun külüne muhtaçtır , yunanların genelini sevmiyorum ama yine atalarımızın dediği başka bi laf var ki , zenginken fakir olana acıyın diye.

Milyonlarca kişinin fakirleşmesi , işsiz kalması kötü bir şey olsa da ne demiş Peygamber efendimiz “Toplumlar hakettiği gibi yönetilir”

Tiramisu , lezzetli bir italyan tatlısı ama benim için manası bundan çok öte . Tiramusu’nun kendinden çok bana hatırlattığı , bende oluşturduğu duygular önemli olan .

Tiramisu kelimesini her duyduğumda , okuduğumda ruhuma dolan o tatlı huzur , o neşe beni hayata bağlayan yegane şey.

Tiramisu mutluluk demek benim için , küçük bir çocuğun dondurmaya sahip olduğundaki mutluluk gibi , ilk defa uçurtma uçurduğundaki hissettiği heyecanlı mutluluk gibi .

Hani yemekte tatlı en sona yenir ya ağızda tatlı bir tat bırakması için , tiramisu da öyle benim için . Şu ömrümde acı , ekşi , tuzlu günler oldu ama bunların üzerine mutluluk getiren yürekte güzel bir tat bırakan şey tiramisu oldu .

Tiramisunun tadını dudaklarımda , yüreğimde hissetmek bana belkide Yaradanın en büyük lutfu , sıkıntılı günlerin ardından kavuştuğum tiramisu ALLAH ın benim için ayırdığı en güzel tatlı olsa gerek

Tiramisu sadece bir tatlı değil , bazen yüzüme çarpan tatlı bir rüzgar , bazen dudaklarımı ıslatan ılık yağmur damlası , bazen karanlığı yokede günışığı , bazen gece yarısında yakamoz , bazen manzaradaki deniz , bazen dilimdeki mutluluk türküsü , yarına ulaşmam için çabalamamı sağlayan bana moral veren hayat sebebim. Ve en önemlisi yüreğimi ferahlatan Nur damlası…

İsimle ateş arasında en sevdiğim kitaplardan biridir. Nazan hocanın o masalsı anlatımı , o mükemmel kelimeleri ruhuma akar.
Bu kitaba olan hayranlığımı anlatmak mümkün değil.
Beni , sevgimi bu kadar güzel anlatan bir kitap yoktur .
Ve yine son sözü kitaba bırakıyorum.

“onu, herşeyi terk ederek, herşeyi göze alarak, yaktığım gemilerde ben de yanarak, yıktıklarımın enkazı altında ben de kalarak sevdim. hiçbir şeye akıl yetiremeyen çocukların berrak sevinciyle sevdim. onu, ömrümün bundan sonrasına dair kuş gözü kadar bir ayrıntıyı dahi merak etmeyecek kadar mutlu olarak sevdim. onu, gördüğüm o ile göremediğim o arasındaki uçurumları hesaba katmayarak sevdim…”

İsimle ateş arasında – Nazan Bekiroğlu