Batması iflas etmesi kesin olan ülke , titanic.

Neden diyenler için en büyük cevap borç miktarı .

70 milyonluk Türkiye 2001 krizinde onlarca banka batarken krizden çıkmak için 40-50 milyar dolar borç aldı.

11 milyonluk Yunanistan bu krizde bataktan çıkmak için 350 milyar dolar borç aldı ve almaya devam ediyor, yaklaşık 150 milyar dolara yakın daha borç alması gerekiyor.

Türkiye krizden sonra ağır vergiler koydu ve son on yıldır yüksek büyüme rakamlarıyla gelişti ,zenginleşti , milli geliri 3.5 katına çıktı ve krizden çıktı , dayanıklı bir hale geldi .

Yunanistanın ne sanayisi var ne de çalışkan genç bir halkı , tembel ve o kadar az bir nüfusla bu borçları çevirmesi imkansız gibi.Yunanistanın diğer bir handikapıda büyüyemiyor olması , üretimi olmayan bir ülke olduğu için Türkiye gibi büyüyerek bu krizden çıkamıyor.

İşin kötü tarafı iflası bütün avrupanın ve dünyanın çok büyük zararlar görmesine yol açacak .Almanya ve fransanın , yunanistanı bu kadar canhıraş kurtarmaya çalışmasının sebebi yunanistanı çok seviyor olmaları veya avrupa birliğine aşık olmalarından değil , yunanistanın en büyük alacaklısı almanya ve fransa.

Yunanistana en fazla borç veren bankalar alman ve fransız bankaları , yunanistan moratoryum ilan ederse , yani borcunu ödeyemeceyeceğii ilan ederse en büyük zararı fransa ve almanya görecek.Bu yüzden almanya ve fransa evdekı yangını kovadakı suyla söndürmeye çalışıyor ama nafile.

Artık mesele yunanistanın iflas edip edemeyeceği değil , en zararsız şekilde nasıl iflas edeceği.

Aslında acıklı bi durumda olsa bu durumda benım en çok tebessüm etmemin sebebi , yunanistandaki politikacılar.
Nasıl 10 önceye kadar ak parti gelene kadar bu ülkeyi yönetenler üç tarafımız deniz dört tarafımız düşman deyip halkı uyuttuysa , yunanistan hala yapıyor bunu.

Nüfus olarak türkiyenin yedide biri olan yunanistan , pkk gibi bi terör belası olmamasına rağmen türkiyenin yarısı kadar askeri harcama yapıyor.

Türkiyede pkk gibi terör sorunu olmasa yunanistan gibi bi durumda olsa demekki yunanistanla aynı miktarda harcama yapıyor olacağız belkide.

Ne demiş atalarımız komşu komşunun külüne muhtaçtır , yunanların genelini sevmiyorum ama yine atalarımızın dediği başka bi laf var ki , zenginken fakir olana acıyın diye.

Milyonlarca kişinin fakirleşmesi , işsiz kalması kötü bir şey olsa da ne demiş Peygamber efendimiz “Toplumlar hakettiği gibi yönetilir”

FOTOĞRAFLAR

VİDEOLAR

Kuşların gökteki dansı – Taksim3 from Onur on Vimeo.

Kuşların gökteki dansı – Taksim

Kuşların gökteki dansı – Taksim 2

Son bir iki aydır artık eski telefonum olan hp ıpaq 514 ün artık gitgide kafayı yemesi sonucunda telefon arayışlarna hız vermiştim.

500-600 civarındaki telefonlara baktım ama bu fiyat aralığındaki telefonlarda çoğu özellik var ama hepsi ucundan kenarından , kamerası var ama iyi çekmiyor , gps var ama şebekeye bağlanmadan bulamıyor , ekranları kötü , dokunmatikleri algılamıyor derken bin liralık telefonlara bakmaya başladım , aklımı en başta motorola milestone modeli çekmişti . bu model türkiyede sadece tenokasada satılıyor ve fiyatı 999 lira ancak android ile çalışan ciazı aldığınızda android marketi kullanmıyorsunuz çünkü henüz türkiyede android market yok ve diğer taraftan bu telefonun amerikada 1 yıl önce çıkması türkiyeye yeni gelmesi ve motorolanın türkiye cep telefonu pazarında etkin olmaması yüzünden bu telefondan vezgeçtim.

Eninde sonunda 1000 liraya alınabilecek en makul telefonun n8 olduğuna karar verdim . Özelliklerinden önce nokianın yaygınlığı ve türkiyedeki desteği önemli etken oldu . çünkü daha önceki telefonum hp 514 te ne bir destek sayfası ne bir uygulama ne da başka bişey bulamıyordum , o yüzden bundan sonra türkiyede yaygın olmayan bi cihazı almamaya yemin etim

Yazımın hikaye kısmını geçtikten sonra gelelim nokia n8 in özelliklerine.

Öncelikle herşeyden cihazın dokunmatik ekranı kapasitif , yani basınçla değil sıcaklık çalışıyor , ıphoneda da bu sistem var , bu yüzden ekranın dokunmatiği çok hassas.Ve multitouch özelliği var teledonda , yani ekrana birden fazla noktadan dokununca hepsini algılıyor.

Telefonun tasarımı ilk başta garip gelsede aslında çok güzel duruyor , bendeki siyah versiyonu hem ciddi hem karizmatik.

Telefonun menü geçişleri , hızı , ovideki ücretsiz uygulamalar gayet tatminkar. Nokia bu konuda çok çaba sarf etmiş ve oviye inanılmaz güzel oyunları uygulamaları ücretsiz koymuş . tlefon çıkalı daha 1 ay olmasına rağmen bayağı bir uygulama var , zamanla artıcaktır.

Gelelim telefonun en önemli özelliklerinden birine yani kamerasına , telefonda 12 mp , xexnon flaş ve carl zaiss mercekli kamera var.12 mp dünyada cep telefonlarında bir ilk , xenon flaşta öle .

Telfonu 1 haftalık kullandıktan sonra kesinlikle tavsiye ederim.

Telefonun kamerasının neler yapabildiğiyle ilgili birkaç örnek için yazımın en altına n8 ile çektiğim birkaç fotoğrafı ekliyorum.

Resimlerin tam halini görmek için üzerlerine tıklayın çünkü böyle yarım çıktılar

U

Sorunun çözümü için pc açılırken bios a girin , benim anakartım asus , o yüzden sizinki biraz değişiklik gösterebilir.

Biosta south bridge veya north bridge kısmında “Remap Memory” diye bir ayar var , onu değiştirirseniz bilgisayarınız 4 gb olarak görecektir artık.

Bu arada windows 7 64 bit hakkında yorum yapmak gerekirse bu sefer microsoft gerçekten xp den daha iyi bir işletim sistemi yapmayı becermiş , vista ultimate de iyi bir işletim sistemiydi fakat biraz hantal kalıyordu .

Bütün hayatın “devlete ve devlet görevlilerine” göre tanzim edildiği “oligarşik” bir cumhuriyetten, her şeyin halka göre belirlendiği “demokratik bir cumhuriyete” geçme mücadelesi veriliyor.

Cumhuriyetin yapısının değiştirilmesi için verilen mücadelenin tam göbeğinde “ordu” konusunun durması elbette bir tesadüf değil.

Türkiye’yi halkın iradesinden bağımsız bir azınlığın yönetebilmesi ancak ordunun “silahlı bekçiliğiyle” mümkün.

Biraraya geldiklerinde büyük çoğunluğu oluşturan dindarların, Kürtlerin, solcuların, Alevilerin “özgür ve eşit” yaşama talepleri hep “silahla” baskı altına alınmış.

Bu kesimlerden “devlet görevine” seçilenler ise eski yeniçeriler gibi bir “devşirme” anlayışından geçirilmişler.

Dindarlar dindarlıklarını, Kürtler Kürtlüklerini, Aleviler Aleviliklerini “devlet kapsında” bırakıp içeri öyle girebilmişler.

Devletin içinde “asıl kimliklerinin” dışında “Atatürkçülük” diye tarif edilen yeni bir kimlik edinmişler.

Bu “devşirme” yöneticiler, Sünni olacaklar ama Sünni yaşam tarzını ve ibadet etme biçimini terk edecekler, Kürt olacaklar ama “Kürtlüklerini” öne çıkartmayacaklar, Alevi olacaklar ama Aleviliklerini saklayacaklar, solcu olacaklar ama fikirlerini söylemeyecekler.

İbadetinden, Aleviliğinden, Kürtlüğünden, solculuğundan vazgeçmeyen “halk” ise “hakkını” isteyemesin diye sürekli bir baskı altında tutulacak.

Medyayla, edebiyatla, karikatürlerle beyinleri yıkanacak, dindarlar “yobaz”, Aleviler “mumsöndü yapan ahlaksız”, Kürtler “bölücü”, solcular “hain” gösterilecek.

İnsanlar dinlerinden, dillerinden, fikirlerinden “utanır” hale getirilecek.

Devlet ekonomide tek patron olacak.

Cumhuriyet çok uzun zaman bunu başarıyla yürüttü.

Dünyanın koşulları da buna izin verdi.

Ama dünya da Türkiye de değişti.

Türkiye, “küreselleşen, bütünleşen” dünyanın önemli bir parçası haline geldi.

İnsanlar “hakları” olduğunu öğrendi.

Üretim yapan “halk” yavaş yavaş zenginleşmeye, devletin boyunduruğundan çıkmaya başladı.

Zenginleşen “dindar” kesim siyasete ağırlığını koydu.

Kürtler, silahla “kimliklerini” kabul ettirme yolunu seçti.

Aleviler örgütlendi.

Devletle, halk “iktidar” için karşı karşıya geldi.

Şimdi dünya koşulları “halktan” yana.

Para, halkın elinde.

Halkın Kürt kesiminde “silah” var.

Ve, halk “yeter” diyor.

Sadece bu ülkenin halkı değil, dünya da “yeter” diye bağırmakta.

Bu ülkenin huzura kavuşabilmesi için halkın bu ülkenin “sahibi” olması gerekiyor.

Bunun önündeki engel ordu.

Gerek ordu, gerekse “ordu yanlısı medya” sürekli olarak aynı şeyi söylüyor:

“Cumhuriyet tehlikede.”

Söyledikleri doğru ama eksik.

Bu “oligarşik cumhuriyet” tehlikede.

Bu ülkede “azınlığın sultası” sona erecek.

Halkın iradesine tabi “demokratik” bir cumhuriyet kurulacak.

Ordu, “hukuk dışı” bir baskı kuramayacak halkının üzerinde.

Kendi kimliğini unutmak zorunda kalan “devşirmeler” tarafından değil, gerçek kimliklerine sahip çıkan insanlar tarafından birlikte yönetilecek bu ülke.

“Ben Kürdüm” diyen birini cumhurbaşkanı seçebileceğiz, “ben Aleviyim” diyen bir başbakanımız olabilecek, “Cuma namazlarını kaçırmayan” diyen bir genelkurmay başkanımız görev yapabilecek, “enternasyonalizme” inanan bir Marksist Meclis başkanlığını üstlenebilecek.

Bu ülkenin her vatandaşı, inancı, dini, dili, fikri ne olursa olsun diğerleriyle “eşit” konuma gelecek.

Bizim gerçek bir ülke, gerçek bir cumhuriyet, gerçek bir demokrasi olabilmemiz için önümüzdeki en büyük engel olan ordunun asli görevi olan askerliğe dönüp, elini siyasetten çekmesi bunun ilk adımı.

Bu ilk adımın sancılarını çekiyoruz.

Çok uzun sürmez bu.

Hayatın bizzat kendisi “orduya” bunu emrediyor, buna direnmek mümkün değil.

Ordu kışlasına çekilecektir.

Kendi halkına karşı “oligarşik” bir cumhuriyetin “bekçiliğini” çok fazla yapamaz.

Güneydoğu’daki savaş da barışla sonuçlanacaktır normalleşmeyle birlikte.

Asıl zorluğu belki de biz “ezilenlerin” kendi aralarındaki sorunlarda yaşayacağız.

“Devletin bölünmesinden” çok korkan bu cumhuriyet, kendi halkını insafsızca “böldü” çünkü.

Eğitim sistemiyle, medyasıyla, ezilen insanları birbirine düşman haline getirdi.

Yıllarca ezilen ve birbirine düşman olan bu insanları barıştırmak, birbirlerinden duydukları kuşkudan kurtarmak, onların arasında eşitlik oluşturmak için eğitim sisteminden, medyanın yapısına kadar çok önemli değişikliklerden geçmemiz gerekecek.

Türkiye’de büyük değişim başladı bence.

Bu değişimin en görünür ve en çarpıcı adımı ordunun konumu ama onu hallettikten sonra daha epeyce değişimden geçeceğiz.

Her çocuğun kendine ait bir odasının olacağı, her gencin özgürlüğü alabildiğine yaşayacağı, yaşlıların “bakın nasıl bir ülke yarattık” diye gülümseyeceği bir geleceğe doğru gidiyoruz.

Bu yolculuk biraz zor belki ama varılacak menzil çok huzurlu.

http://www.taraf.com.tr/makale/6362.htm