Benim kendimle tartışmamdır yaşamak
Aynı umutsuzluğun darağacında her gece kendimi asmam
Her gün aynı imkansızlığa umutla yeniden açmamdır gözlerimi
Üzüntüye alışmam
Mutluluğa ebedi hasret kalmamdır
Kendi yaralarımı kendim sarmaya alışmamdır
Hiç güneş görmemem hep aynı yağmurda ıslanmamdır
Senin elin kesilse benimkinin acımasıdır
Seni görmeden seninle olmamdır
Zamana direnebilmemdir sensizliğin acımasızlığında…