Son zamanlarda içime kapandım nedense, herşeyden herkesten uzaklaşıyor gibiyim.
Bişeylerin ters gittiğinin farkındayım ama inşallah hayırlısı olur çünkü hiçte hayra alamet değil bu fırtına öncesi sessizlikler.
Kendimi bir nebzede olsa içimde bulabilmek için bişeyler karalıyorum.
Ne yazdığım ne anlattığım o kadar önemli değil ama anlatırken nasıl davrandığım çok garip,
yazdığım şeylerde hep bir yalnızlık hep bir hüzün var.
Mutluluk hep bişeylerin tutsağında , hep karmaşık bir oyunun kurbanı oluyor.
İçimde hep bir hüzün hep bi keder var ben istemesemde bir yerlerden çıkıyor ortaya.
Bakalım nereye varacak bu işin sonu ….

Bu arada ben bunu yazarken arkadan apocalyptica-ion çalıyor güzel şarkı,dinlenilesi ama hüzünden ve yanlızlıktan korkuyorsanız pek tavsiye etmem.