Önümde sırat altında cehennem var sanki
Hangi yolu seçsem hangi yöne gitsem hep bi çıkmaz beliriyor karşımda
Nefsimin kölesi mi oldum yoksa nefsimi kendime kölemi yaptım bilinmez.
Her yol ayrımı eskiden canımı acıtmazdı bu kadar
yelkenimin rotası belliydi
sadece daha çok rüzgar için dua ederdim
ama artık yelkenimde eskisi kadar sağlam değil acımasız insanların elinde yamalı bez oldu adeta
artık rüzgar yok kasırga var sadece etrafımda
bir o yana bir bu yana sallıyor yüreğimi
yakındır alabora olmam
tek sığınanım şu cılız iman…
keşke herkezde seninki gibi iman olsa……..